een nieuwe start

Het was eventjes klungelen en een paar avonden vloeken maar vanaf nu kunnen jullie al mijn updates volgen via mijn eigen website: theperksofbeingamom.be! Het thema is nog niet helemaal up to date en er moeten nog wat kleine dingen aangepast worden maar daar zijn we volop mee bezig.  Mijn oude wordpress blijft nog even beschikbaar zodat jullie de weg naar mijn website makkelijker kunnen vinden maar deze zal dus binnenkort voorgoed verdwijnen.

liefs

13548932_10157033308035150_1386096044_o

8 maanden!

Ik blijf het herhalen: wat gaat dit snel, veel te snel. 8 maanden geleden beviel ik van een pracht van een dochter. 8 (toch wel turbulente) maanden zijn voorbij gevlogen. Ik sta versteld van hoeveel ze al kan & hoe snel ze blijft vooruit gaan.Lees meer »

Isaura’s speelhoekje

Al een tijdje zijn we in dubio over wanneer we ons park zouden weghalen uit de woonkamer. Nu Isaura in een fase komt waarbij ze wil rondkruipen en alles verkennen (en ze het meestal niet meer zo fijn vindt om in het park te zitten) , vond ik het dus tijd voor verandering. 

Omdat de schoonzus zwanger is, was de keuze eigenlijk al snel gemaakt: naar het einde van de zomer toe, mag ons parkje verhuizen om daar vol spanning te wachten op het neefje of nichtje voor Isaura. SPANNEND! 

Lees meer »

#ootd

Kruippakjes zijn helemaal mijn ding! Nu Isaura nog niet stapt vind ik ze enorm handig, zowel voor overdag als ‘s nachts. Daarnaast hoef je niet te sukkelen met een broekje of dergelijke voor de pamper te verversen. Gewoon de knoopjes open en toe en hupsakee. Piece of cake.

Lees meer »

it takes two.

Kinderen maken is easy peasy maar wat erna komt is geen walk in the park. Terwijl anderen al fluitend de weg van het ouderschap bewandelen, beklimmen wij de ene mount Everest na de andere (pakt dat het heuveltjes zijn , want ik overdrijf misschien een beetje).

Soms zijn er momenten waarop ik mijn wederhelft haat. (Sorry schat, ik kon het niet mooier verwoorden) De kleinste ergernissen worden opgeblazen tot grote olifanten en dan begin ik me af te vragen of ik überhaupt nog wel wil samen zijn met hem, zijn we nog wel gemaakt voor elkaar? . Ik gok dat ik niet de enige mama/papa ben die zich soms eens dergelijke zaken afvraagt. (Of dat hoop ik toch althans!)

Lees meer »

Vaderdag 1.0

Joepie! Zondag was het ein-de-lijk van dat: Gio’s allereerste vaderdag! Ik geef toe dat mijn enthousiasme ietsje pietsje groter was dan dat van hem maar goed.

Na mijn vroegdienst stond ik te popelen om mijn cadeau in Isaura’s handjes te duwen (ookal snapt ze nog langs geen kanten wat vaderdag is) en zoals het hoort 10 000 foto’s te nemen.

Naast het leuke kaartje die ik zelf had gemaakt (kan je HIER vinden) , vond ik op bol.com het leuke boek ‘pap, vertel eens’. Het is , zoals de cover het zelf al zegt, een give & get back boek. Het bevat leuke vragen en pagina’s voor foto’s zodat je na een aantal jaren een boek vol herinneringen hebt die je dan bijvoorbeeld aan je kind kan geven wanneer ze het huis uit gaan.

image1 (22).JPG

Lees meer »

DIY Vaderdag

Ik dacht er al eventjes aan om een nieuw rubriekje toe te voegen aan mijn blog maar wist niet meteen wat. Tot we vandaag op het werk een beetje met de handen in het haar zaten want jup (i know we zijn echt aan de late kant hé), we hadden nog GEEN cadeautjes voor vaderdag. Vlug zochten we wat ideetjes op het internet en verzamelden we wat materiaal uit de crea-kast. Omdat ik zelf wel graag creatief bezig ben en teken , vond ik het wel plezant om dit ook te delen met jullie. Er komen dus af en toe leuke DIY projectjes op de blog te staan! Verwacht geen grote dingen want ik moet nu soms al tijd zoeken om te bloggen. Laat gerust weten wat jullie ervan vinden!
Lees meer »

voor ‘t huidje.

Een babyvelletje is zo gevoelig en daarom vind ik het enorm belangrijk om er de nodige aandacht aan te besteden. In het begin had Isaura heel veel last van rode en ontstoken huidplooitjes, vooral ter hoogte van haar nekje. Een beetje melk die naar beneden sijpelde en een dag later begon het al te ontsteken, met vervelende geurtjes tot gevolg (voor velen vast heel herkenbaar).

Lees meer »

#happymoments

Het was alweer eventjes geleden dat er nog eens een #happymoments op de blog verscheen dus zwieren we er vandaag ééntje online.

De voorbije periode heeft Isaura een gigantische sprong doorgemaakt. De eerste die gepaard ging met huilbuien en een 24/24 norse baby. Gelukkig waren er ook nog leuke momentjes ter compensatie:

  • Isaura leerde kruipen op 6,5 maand. Ik voelde me zo ongelofelijk trots want na al die tijd gefrustreerd heen en weer te wiebelen, kon ze uiteindelijk de juiste bewegingen maken om vooruit te geraken.
  • Ze slaapt beter en vaster sinds ze 7 maand werd. We hoeven niet meer om de 5 stappen het bed uit (al vind ik het nog steeds niet erg om ze dan toch maar tussen ons te leggen ‘s nachts).
  • Nu ze motorisch haar “rust” heeft gevonden , focust ze weer op het babbelen en lachen. Eindelijk eens een baby die begint te lachen als je ze ophaalt bij de onthaalmoeder. Een eerste bewijs dat ze effectief blij is om mij te zien, hoera!
  • Ik voel me steeds beter in mijn rol als mama. Het jongleren met vrije tijd, werk en quality time begint al aardig te lukken (pas op :  sommige dagen lopen de gemoederen hier ook nog eens hoog op hoor).
  • Om een beetje komaf te maken met een lastige periode was het ook eens tijd voor een nieuw kapsel. Weg lange haren en hallo korte coupe. ‘k Moet zeggen: ik voel mij precies als herboren!
  • En naast het gewicht aan haar verloor ik ook al bijna alle kilo’s die ik wou. We zijn dus op de goede weg!

 

liefs (en jawel met foto van de nieuwe haarsnit),

13342925_10156929032405150_3690906571664490982_n

 

Jelske

7 maand!

De voorbije week was nogal hectisch en er was weinig tijd om te bloggen maar dat probeer ik de komende periode dubbel en dik in te halen, beloofd!

Isaura werd enkele dagen geleden 7 maanden en ze gaat razendsnel vooruit. In een vorige post zei ik reeds dat ze het kruipen onder de knie heeft en elke dag wil ze steeds sneller vooruit gaan maar de coördinatie is nog niet helemaal dat😉 .

Ze heeft voor het eerst haar stemmetje gebruikt tijdens het lachen want wat we ook probeerden, mevrouw toverde wel een lach op haar gezicht maar uit haar mond kwam nooit enig geluid (of misschien zijn wij gewoon mega saaie ouders, kan ook). We merken ook dat ze vooral heel gefocust is op haar motoriek waardoor ze weinig van zich laat horen op verbaal vlak. Nu beginnen we wat meer haar kreetjes te horen sinds ze kan kruipen.

Bij de onthaalmoeder doet ze het trouwens nog altijd heel goed. Naar de andere kindjes kijken vind ze enorm fijn en ik merk dat ze graag tussen het volk zit (want alleen is ze al snel verveeld).


Ohja, we hebben ze trouwens al helemaal ‘miskweekt’ want mevrouw is zot van de tv. Wanneer ik even bezig ben met het huishouden is dit de IDEALE oplossing om ze voor een lange tijd stil te krijgen: studio 100. Sorry not sorry. 
X